In december 2025 rondde Imke van der Velden haar masteropleiding Health Food Innovation Management af. Dankzij een Regio Noord-Limburg Beurs kon ze deze opleiding volgen, als vervolg op haar bacheloropleiding aan University College Venlo. Haar studietijd verliep echter niet zonder slag of stoot. In de zomer van 2020 liep Imke hersenletsel op bij twee ongelukken die kort na elkaar plaatsvonden. Toch liet ze zich niet uit het veld slaan. Daarom werkte Imke met opgeheven hoofd – weliswaar op haar eigen tempo – verder aan haar herstel en opleiding. Vorig jaar spraken we Imke toen ze nog bezig was met haar master. Inmiddels is ze afgestudeerd en volgt ze een PhD-traject bij het VieCuri Medisch Centrum in Venlo. Hoe gaat het nu met deze alumna en hoe heeft ze de afgelopen jaren ervaren?
Tijdens haar master liep Imke stage bij het VieCuri Medisch Centrum in Venlo. Het bleek een inspirerende plek die ze niet graag wilde verlaten. Inmiddels is ze er gestart met een promotieonderzoek naar het ondersteunen van patiënten met kanker bij een gezonde leefstijl, zodat zij voor, tijdens en na hun behandelingen zo gezond mogelijk kunnen blijven leven. Patiënten met kanker kunnen op de lange termijn last houden van vermoeidheid en andere complicaties. Imke vindt het fascinerend om te onderzoeken hoe patiënten ondersteuning kunnen krijgen die aansluit bij hun gezondheidsvaardigheden, behoeften en mogelijkheden, en hoe dit kan bijdragen aan hun kwaliteit van leven. “Het brede perspectief op leefstijl spreekt mij enorm aan: van voeding, beweging en slaap tot de invloed van mentale gezondheid, naasten en de omgeving waarin iemand leeft.“
Hoewel het inmiddels goed gaat met Imke, heeft haar weg naar herstel meer tijd gekost dan ze aanvankelijk voor ogen zag had. In september 2020 wilde ze beginnen aan haar masteropleiding, maar door het hersenletsel dat ze die zomer opliep, bleek studeren op dat moment niet mogelijk. Ze deed een poging om te starten, maar merkte al snel dat ze naar haar lichaam moest luisteren en het herstel voorop moest stellen. Geluid en andere prikkels waren moeilijk te verdragen. Om voldoende rust te krijgen, bracht Imke veel tijd door in bed, in een donkere kamer. Pas na de zomer van 2023 voelde ze zich voldoende hersteld om haar studie weer op te pakken.
Haar positieve instelling en de steun van haar familie, vrienden en hondje hielpen haar om die stap te durven zetten. Toch vond ze het ook spannend om na zo’n lange periode weer te gaan studeren. “Ik had erg veel zin om weer aan de slag te gaan met mijn studie, maar tegelijkertijd vroeg ik me af of ik het nog wel kon. Achteraf kan ik zeggen dat het goed is meegevallen. Het was fijn om in contact te blijven met mensen op de universiteit. Er was veel begrip voor mijn situatie en ik kon eerlijk vertellen hoe ik me voelde en vooral ook wanneer het me te veel werd.”
Imke van der Velden in het VieCuri Medisch Centrum in Venlo.
“Het brede perspectief op leefstijl spreekt mij enorm aan: van voeding, beweging en slaap tot de invloed van mentale gezondheid, naasten en de omgeving waarin iemand leeft.”
Om haar master geleidelijk op te bouwen, volgde Imke aanvankelijk de helft van het masterprogramma. Een volledige dag achter haar laptop zitten was nog niet haalbaar. “Hoofdpijn zorgde ervoor dat naar een scherm kijken een grote uitdaging was. Ook de veelheid aan prikkels maakte het ondraaglijk. Schermtijd heb ik daarom echt moeten opbouwen: van 5 minuutjes naar 10 en zo naar 15.”
Toen ze merkte dat ze de halve studielast goed aankon, besloot ze zich weer bij haar medestudenten aan te sluiten en het volledige programma te volgen. De praktijkgerichte uitstapjes die bij de master hoorden, vormden soms nog wel een uitdaging. Tijdens deze activiteiten kregen studenten de kans om te ontdekken hoe het er in de praktijk aan toegaat. Omdat zulke uitstapjes veel energie konden kosten, kreeg Imke het advies om ze over te slaan.
Toch wilde ze graag deelnemen. “Voor Food Fairs moesten we bijvoorbeeld een dag naar Frankfurt of Keulen. Die dagen waren intensief voor mij, waarna ik mijn lichaam ook voldoende rust moest gunnen.”
Door stap voor stap haar grenzen te verkennen en zichzelf uit te dagen, leerde Imke steeds beter inschatten wat ze aankon en waarbij ze meer tijd nodig had om op te laden. Inmiddels is ze tevreden over haar herstel en de vooruitgang die ze heeft geboekt. Hoewel ze nog dagelijks last heeft van hoofdpijn en soms overprikkeld kan raken, weet ze daar beter mee om te gaan. Die vooruitgang merkt ze ook in haar dagelijks leven. Naast haar werk kan ze weer leuke dingen in haar vrije tijd plannen, zoals afspreken met vriendinnen. Wel blijft het belangrijk om haar energie goed te verdelen.
De periode van herstel heeft Imkes kijk op gezondheid blijvend veranderd. “Ik heb geleerd dat onze gezondheid heel kwetsbaar kan zijn. Voor mijn ongelukken zag ik mijn gezondheid als iets vanzelfsprekends. Nu kijk ik daar heel anders naar. Ik ben heel dankbaar dat ik veel dingen weer goed kan oppakken. Mijn herstel heeft mij ook laten zien dat we heel veerkrachtig kunnen zijn.”
Die ervaring heeft haar ook geleerd hoe belangrijk het is om tijdens een herstelproces niet te streng voor jezelf te zijn. Aan anderen die herstellen van hersenletsel wil ze dan ook meegeven dat ze zichzelf niet moeten vergelijken met de persoon die ze vóór het letsel waren. “Dan is het moeilijk om de vooruitgang te zien. Laat dat vooral los en kijk naar iedere stap die je zet, hoe klein die ook is.”
Voor Imke zat die vooruitgang soms in heel kleine dingen, zoals het uitruimen van de vaatwasser. “Een lange tijd kon ik deze huishoudelijke taak niet uitvoeren, en zelfs niet in de buurt zijn wanneer huisgenoten dit wel deden.” Dit had alles te maken met het gekletter van borden en bestek. Imke is dan ook trots op alle stappen die ze gezet heeft en waar ze nu staat. “Je kunt nog steeds veel bereiken, ook al lijkt het op het moment zelf misschien niet zo. Blijf positief en geloof in jezelf, want er is vaak meer mogelijk dan je denkt!”, concludeert Imke met een glimlach.
Imke van der Velden bij de Campus Venlo van Maastricht University tijdens het Weekend van de Wetenschap.